Κολλητή 2 (teaser)

Πηδιέμαι από ‘δώ κι από ‘κεί θα μπορούσε να πει κάποιος. Αν είμαι εύκολη; Όχι αν έχεις δει με ποιους έχω πάει. Συνήθως ένας κι ένας τ’ αγόρια μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι βαριέμαι εύκολα. Μάλλον θα με κατέτασσα στις δύσκολες, δύσκολη στο να μείνω απόλυτα ικανοποιημένη και να θέλω να διατηρήσω μια σχέση.
Τι διάολο, γιατί κάποιος να έχει μόνιμη σχέση, να παντρεύεται και να προσπαθεί για το σεξ στο σπίτι του, ενώ μπορεί να του προσφέρεται έξω απλόχερα, χωρίς δεσμεύσεις και συμβιβασμούς; Δεν μπορώ να το καταλάβω. Με ρωτάς αν μου αρέσει κάποιος να μείνω μαζί του περισσότερο, για πάντα ξέρω ‘γώ. Ναι, πιθανότατα, αλλά τον ξέρω από τόσο δα και δυστυχώς μοιάζουμε πολύ στο κομμάτι της σεξουαλικής ικανοποίησης, ή καλύτερα του σεξουαλικού ανικανοποίητου.
Βέβαια δεν σας κρύβω ότι αυτή η διαρκής αναζήτηση τού καλύτερου μ΄ έχει κομμάτι κουράσει. Στην πορεία αυτή πέφτεις πάνω σε περιπτώσεις με τις οποίες χάνεις τον χρόνο σου, ακόμα και τον καθαρό χρόνο του σεξ που συχνά πυκνά δεν πετυχαίνει όπως θα επιθυμούσες.
Οι χειρότεροι είναι αυτοί οι αυτάρεσκοι μαλάκες που θεωρούν ότι θα σε στείλουν εκεί που δεν έχεις βρεθεί ποτέ και μόλις αντιλαμβάνονται ότι «ούτε κατά διάνοια» βγάζουν όλα τα κόμπλεξ τους στην επιφάνεια κι εσύ ψάχνεις σε ποιο σημείο θα μπορούσε ν΄ ανοίξει η γη για να σε καταπιεί.
Πάντως οφείλετε να παραδεχτείτε ότι αυτό το προφίλ γυναίκας που σας περιγράφω, του εαυτού μου δηλαδή, αντιμετωπίζεται ακόμα και στις μέρες μας με κάποιο σκεπτικισμό (sic) και ο καθένας μπορεί να σου προσάψει διάφορους καθόλου κολακευτικούς χαρακτηρισμούς και να σου βάλει ταμπέλες που δύσκολα βγαίνουν από πάνω σου.
Ακόμα και οι κολλητές μου με επικρίνουν γι’ αυτή τη συμπεριφορά και προσπαθούν να με συνετίσουν όσο είναι καιρός, μτφρ. όσο περνάει η μπογιά μου. Διαπιστώνω μια δυσκολία στον κόσμο να αποδεχτεί κάποιον τύπο ανθρώπου που δεν συμβιβάζεται και δεν καλύπτεται με ημίμετρα, ή και με κάτι χειρότερο από αυτά, δεν είναι δηλαδή σαν τα μούτρα τους.
Τέλος πάντων, για την ώρα δεν πρόκειται ν΄ αλλάξω και δεν θα σταματήσω να ψάχνω την ικανοποίηση εκεί που μπορώ να την βρω και γι’ όσο αυτή διαρκέσει. Τώρα αν ο μαλάκας ο κολλητός μου, ο Άλεξ, θεωρήσει ότι έχει δει αρκετά και θελήσει να κατασταλάξει στο καλύτερο από αυτά (για ‘μένα μιλάω, συγχωρέστε μου την φανφαρονοσύνη μου, αν υπάρχει τέτοια λέξη) μπορεί και να είμαι πρόθυμη να αναθεωρήσω τις απόψεις μου. Τα ξαναλέμε λοιπόν σε καμιά δεκαετία….